Eindelijk zijn de voorspellingen die zijn gedaan uit gekomen. Het weer is prachtig en we zijn al aardig verkleurd (klik op de foto hier links).
Na mijn rustdag van donderdag heb ik alle geplande trainingen kunnen doen en het lijkt er op dat ik de trainingen die ik wilde doen, kan doen. Alleen in een iets andere volgorde.
De trainingen beginnen steeds meer in mijn benen te hakken en ik begin te merken dat ik aardig vermoeid raak. Nog 3 dagen bikkelen en dan zit het er helaas alweer op.
Toen we vrijdagochtend wakker werden was er eerst nog wat bewolking, al kwam de zon al snel tevoorschijn. Toen ik na het ontbijt mijn stabiliteittraining wilde doen, stond de band van mijn wielerfiets alweer leeg. Lekke band nr.3 dus! Toen ik de band opnieuw oppompte bleek dat de lucht bij het ventiel vandaan kwam. Bleek dat in de nieuwe binnenband al een gaatje zat bij het ventiel, lekker is dat!
Na er een nieuwe binnenband op te hebben gezet, kan ik melden dat ik inmiddels aardig banden bekwaam ben. Ik hoop alleen dat ik deze vaardigheden niet meer nodig ben. In de middag heb ik een goede D3 training gedaan, waarbij ik 5x 10 minuten in D3 reed met tussendoor 10 minuten in D1. Er stond een enorme wind, waardoor ik nog een redelijk stuk moest terug fietsen en bijna 2,5 uur op de fiets had gezeten.
Gistermorgen was het weer meteen perfect, de zon stond aan een strak blauwe hemel en er was een stuk minder wind! Meteen na het ontbijt zijn we de fiets opgestapt voor een dikke 3 uur durende D1 rit. Onderweg kwamen we langs stukken kust en een paar mooie uitzichtpunten.
Toen we na ruim 3 uur weer bij het hotel aankwamen, waren we al aardig verkleurd. Na een poosje bij het zwembad te hebben gelegen, was het nog duidelijker te zien en nadat ik mijn lactische interval training met 3x5x 30sec sprint- 30sec rust had gedaan in de middag was het overduidelijk. Zoveel zon en 25-30 graden was iets te veel van het goede, gelukkig hebben we de Aftersun bij ons!
Vandaag was het weer ook weer erg goed. Ik ben een beetje uit de zon gebleven om mijn huid een te laten herstellen. Na een stabiliteittraining in de morgen, de lunch en galgje op het strand was het laat in de middag tijd om een 2 uur durende D2 training te doen. Om mijn huid niet te laten verbranden, had ik me goed ingesmeerd. Toen ik nog maar even op de fiets zat kon ik merken dat de zonnebrand een soort laagje over mijn huid geeft, want binnen no time gutste het zweet me aan alle kanten over het lijf.
Na een paar pittige klimmen, moest ik na 45 minuten een aantal kilometers vol naar beneden. Op Lanzarote liggen de bergen ongeveer op het midden van eiland (hoogste berg is ongeveer 670 meter) en zijn best zwaar. Als je eenmaal boven bent kun je de kust alweer zien, omdat het eiland op zijn breedst iets van 20km is. Toen ik naar beneden ging had ik een paar super mooie uitzichten, helaas had ik de camera niet mee. Het nadeel van bergaf fietsen is dat je ook weer omhoog moet. Dus na een stuk langs de kust te hebben gefietst begon ik weer aan een klim. Toen ik weer naar beneden mocht, maakte ik iets moois mee. Toen ik richting Arrecife met ongeveer 60 km/u volle bak de berg af reed, kwam er van rechts een vliegtuig aan om te gaan landen. Hij dook precies over de berg waar ik op reed heen naar beneden en ging op ongeveer 50 meter, precies over mij heen, wat een super gevoel gaf!
Nog 3 dagen vol aan de bak met nog 2 krachttrainingen en 7 uur op de fiets ben ik donderdag wel op denk ik. Mijn benen doen nu al enorm pijn en ik heb moeite om mijn hartslag omhoog te krijgen, omdat mijn benen niet harder kunnen. Op naar de klote dus!
#92 Martijn